[Lauda Sion Salvatórem, lauda ducem et pastórem, in hymnis et cánticis. | [Sion, loda il Salvatore, la tua guida, il tuo pastore con inni e cantici. |
Quantum potes, tantum aude: quia maior omni laude, nec laudáre súfficis. | Impegna tutto il tuo fervore: egli supera ogni lode, non vi è canto che sia degno. |
Laudis thema speciális, panis vivus et vitális hódie propónitur. | Pane vivo, che dà vita: questo è tema del tuo canto, oggetto della lode. |
Quem in sacrae mensa cenae, turbae fratrum duodénae datum non ambígitur. | Veramente fu donato agli apostoli riuniti in fraterna e sacra cena. |
Sit laus plena, sit sonóra, sit iucúnda, sit decóra mentis iubilátio. | Lode piena e risonante, gioia nobile e serena sgorghi oggi dallo spirito. |
Dies enim sollémnis ágitur, in qua mensae prima recólitur huius institútio. | Questa è la festa solenne nella quale celebriamo la prima sacra cena. |
In hac mensa novi Regis, novum Pascha, novae legis, phase vetus términat. | È il banchetto del nuovo Re, nuova Pasqua, nuova legge; e l’antico è giunto a termine. |
Vetustátem nóvitas, umbram fugat véritas, noctem lux elíminat. | Cede al nuovo il rito antico, la realtà disperde l’ombra: luce, non più tenebra. |
Quod in cena Christus gessit, faciéndum hoc expréssit in sui memóriam. | Cristo lascia in sua memoria ciò che ha fatto nella cena: noi lo rinnoviamo. |
Docti sacris institútis, panem, vinum in salútis consecrámus hóstiam. | Obbedienti al suo comando, consacriamo il pane e il vino, ostia di salvezza. |
Dogma datur christiánis, quod in carnem transit panis et vinum in sánguinem. | È certezza a noi cristiani: si trasforma il pane in carne, si fa sangue il vino. |
Quod non capis, quod non vides, animósa firmat fides, praeter rerum órdinem. | Tu non vedi, non comprendi, ma la fede ti conferma, oltre la natura. |
Sub divérsis speciébus, signis tantum et non rebus, latent res exímiae. | È un segno ciò che appare: nasconde nel mistero realtà sublimi. |
Caro cibus, sanguis potus: manet tamen Christus totus sub utráque spécie. | Mangi carne, bevi sangue; ma rimane Cristo intero in ciascuna specie. |
A suménte non concísus, non confráctus, non divísus, ínteger accípitur. | Chi ne mangia non lo spezza, né separa, né divide: intatto lo riceve. |
Sumit unus, sumunt mille: quantum isti, tantum ille: nec sumptus consúmitur. | Siano uno, siano mille, ugualmente lo ricevono: mai è consumato. |
Sumunt boni, sumunt mali: sorte tamen inaequáli, vitae vel intéritus. | Vanno i buoni, vanno gli empi; ma diversa ne è la sorte: vita o morte provoca. |
Mors est malis, vita bonis: vide paris sumptiónis quam sit dispar éxitus. | Vita ai buoni, morte agli empi: nella stessa comunione ben diverso è l’esito! |
Fracto demum sacraménto, ne vacílles, sed meménto, tantum esse sub fragménto, quantum toto tégitur. | Quando spezzi il sacramento non temere, ma ricorda: Cristo è tanto in ogni parte, quanto nell’intero. |
Nulla rei fit scissúra, signi tantum fit fractúra, qua nec status, nec statúra signáti minúitur.] | È diviso solo il segno non si tocca la sostanza; nulla è diminuito della sua persona.] |
Ecce panis angelórum, factus cibus viatórum: vere panis filiórum, non mitténdus cánibus. | Ecco il pane degli angeli, pane dei pellegrini, vero pane dei figli: non dev’essere gettato. |
In figúris praesignátur, cum Isaac immolátur: agnus Paschae deputátur, datur manna pátribus. | Con i simboli è annunziato, in Isacco dato a morte, nell’agnello della Pasqua, nella manna data ai padri. |
Bone pastor, panis vere, Iesu, nostri miserére: tu nos pasce, nos tuére: tu nos bona fac vidére in terra vivéntium. | Buon pastore, vero pane, o Gesù, pietà di noi: nútrici e difendici, portaci ai beni eterni nella terra dei viventi. |
Tu qui cuncta scis et vales, qui nos pascis hic mortáles: tuos ibi commensáles, coherédes et sodáles fac sanctórum cívium. | Tu che tutto sai e puoi, che ci nutri sulla terra, conduci i tuoi fratelli alla tavola del cielo nella gioia dei tuoi santi. |